Denildiği gibi; ‘‘ bizi en özgür kapalı cümleler anlatır.‘‘

Seni nerede arıya cağımı bilmiyorum, her peçenin altında bana bakan bir çift göze takılıyorum sen misin diye! Benim olmadığını kısa sürede anlıyorum. Bulutların gözyaşları akıyor ve toprakla birleştiği yerde seni arıyorum. Dalgaların kıyıya vurduğu, sükût un sahip olduğu yerlerde, mavi bir gecede ve her satırda seni arıyorum.Görmeden, adını bile bilmeden seni arıyorum…

Dipsiz kuyuların en kuytu kısmında kalmak istiyorum bir taş gibi. Aramasın kimse beni, haber alınamasın… Çürümüş bir beden kalsın benden geriye, ne hayallerim kalsın nede ümitlerim. Bırak yatsın cansız bedenim oracıkta. Yüz karası olmuşum aklımdan geçenlerin, artık tutuklayın beni suçluyum.  Parkta oturan deli dediğin amca ile kaynaşıyorum, onun gibi olmayı düşünüyor ve kendimden geçiyorum. Ne güzel değil mi? O hayat’ ı çekeceğine, hayat onu çekiyor…

Melodisi tatlı bir parçada besleniyor, kalbinden vurulmuş kelimeler seçiyor ve titrek cümleler kuruyorum.

Cesedimin etiketini kaldırdım, hadi gel öp alnımdan. Artık kollarımı sıvadım, kendi cenazemin arifesindeyim. Yüreğimdeki morlukları ancak ölüm paklar, toprak kurtarır beni yüreklerden eksikliğimi. Körpe bir ağaç idim sevgi bağında, korkmadan! Acımadan! Buda beni gövdemin en kalın yerinden. Her cümlemin sonunda yıkıldı hayallerim, yeter artık düşüncelerimden asın beni, kesin dünya’nın elektriğini karanlığa gömüleyim…

Çık karşıma hadi. Suskunluğunu boz bozabilirsen ve konuş sesinin kısıldığı yerden. Hadi duyulmasa da haykır eksikliğini, yapamıyorsan vur kendini en ince yerinden, sonra kaldır cesedini ortalık yerden. Söylesene ‘’ sen kime fazlasın, kime eksik…’’

Ölüm arifesinde ismini heceliyorum yeniden. Bitecek bir hayatın son deminde yine sen varsın… Peşimde hüznün alfabesi, kovalar beni. Durup düşünürken seni, ‘’ vvvuuuuvvvv ‘’ layan soğuk rüzgar yoklar bedenimi, çiseleyen yağmur bendeki seni alıp götürmek ister. Gözlerim seni arar, zaman yorgun.

Yüreğimde yaptığım her yoklamada ses verirsin, ne kaçıp gidersin nede bana gelirsin. Aynı yerdesin, yollar uzun. Hasret rüzgârları benden hiç gitmedi. Sen içimdeki hasretten habersiz tutmazsın ellerimi… Bendeki seni sana hiç hissettirmedim ey sevgili! Her mevsim tazeledim içimdeki sevgini. Yüreğimin derinliklerinde yerin ebedi. Göçüp gitsem de buralardan, çürüse de bedenim toprağın altında, yıkılmayacak bu aşkın temeli. Benden uzakta açsan da gözlerini, her uyanışında yanımda hissediyorum bedenini. Ben seni ecelim diye bildim sevgili…

Gözlerimden dökülen her damla yaş, içime sığmayan sevgimi dışarıya taşır oldu. Ellerim titrek, yüzüm de hasretinin verdiği hüzün ile beklerim seni sessizce. Kalbim bedenime her hayat verişinde ismini zikrediyor. Ölüm arifesinde gel tutayım ellerini doyasıya, bitecek bir hayatın son deminde gel gözlerinde hayat bulayım sevgili…

Duvarlarda ki kan kokusu artık boğuyor bedenimi. Köşelere çekilmekten yoruldum, sana sığınmak istiyorum geceleri. Gözlerimi kapamadan gel bana sevgili

Yarınlarda bir gün gelecek olursan musalla taşında bir nikâh kıyılacak ve ölüm alnımdan öpecek imzamı attığımda…

Çiseleyen yağmur altında zindanlarımın anahtarını çalmışçasına sokuluyordun akıl odalarıma sessizce, korkak bir yüz ifadesi taşıyordun yüzüme. Yalnızlık maskemin düşmesinden korkuyorum açıkçası. Uzun zamandır ilgilenmek istemediğim bir konu hakkında, ateş üzerinde sınava tabi tutulmuş gibiyim.

Adımlar atıyorum dar sokak aralarında, ayak sesleri yükseliyor beynime doğru ve aklımı toparlıyor gibi gözüksem de ben bende değilim. Bedenimi bırakıyorum ruhumla gezintiye çıkıyorum notalar eşliğinde, dalgalar üzerinde yürüyor, her bir tınıda kendimi hissediyor gibiyim. Her bir iniş – çıkışlarda gözlerim kamaşıyor, gözyaşlarım için birer yol beliriyor sanki yüzümde…

Aşk’a âşık olmak böyle bir şey… Gerek bulutların üzerinde bir hayal kurduran, yamaçlara doğru tırmandıran, sessizlikte mutluluğu arattıran…

Ellerimi hafifçe kaldırıyorum, biraz sallanıyor gibiyim. Aşk tarlasına çakıyorlar beni korkuluk niyetine seviniyorum. Sonra bir moka dream istiyorum garsondan ve bir sigara yakıyorum. Üşüyorum bedenimi hissedemeyecek kadar … Dokunmayın yalnızlığıma gidiyorum.