31.05.2008 Cumartesi açık öğretim sınavım vardı. Neyse sınava bilindik olan şekilde ( yani çalışmadan) gittim. Sınav sonrası telefonuma baktığımda arkadaşımdan ilk olarak anlamadığım bir mesaj geldi daha sonra da sınav sorularının cevapları gelmişti, şaşırdım tabi. Fakat mesajın içeriğini okuyunca gülmekten kendimi alamdım. ( Bu arada sınava tabi olduğum dersler; Genel Muhasebe, Genel Matematik, Hukuka Giriş ve Temel Bilgi Teknolojileri idi. )

Gelen ilk mesaj;

awara: BAŞIMI AÇMADIĞIM için beni SINAVA ALMADILAR.

( Bu mesaj’ı anladıktan sonra kendimi kaybettim zaten (:    )

Ve ikinci bomba mesaj;

awara: Hayat Bilgisi:1a - 2c – 3a – 4b – 5d – 6b – 7e – 8b – 9a – 10d,Beden Eğitimi:1a – 2a – 3c – 4d – 5b – 6a – 7e – 8a – 9b – 10 d – 11e – 12f – 13g – 14 hjklmn FIZIK yok MAT yok GAVURCA DA yok. RESİM varsa gönderin.

Bu sıralar bende bir takıntı yapan parça. Dinlediğimde her şeyi sildiren, kendimi yeni doğmuş birisi gibi hissettiren bir eser.  Zevk alarak dinliyorum ve sizlerinde seveceğini umuyorum…

Gecenin o yorgun karaltısı çöküyor omuzlarıma. Yangından itfaiyenin himmeti ile kurtulmuş eski bir ev gibiyim.Yorgun,soluklanmakta zorluk çeken biri gibi…

Alıştığını zannettiğim bedenim yarı yolda bırakacak gibi bakıyor bu gece aynaya. Son bakışları atar gibi bir vaziyeti var ve el sallıyor hafif bir tebessüm ile… İhtimaller denizinde boğulmuşa benziyor biraz incelediğimde, ’’ bırak beni boğulayım’’ diyor zaman zaman.

Gözlerinin altında torbacıklar oluşmuş ve kızarık, saçlarda bir hayli dağınık. Bakımsız bir cilt görünüyor, tırnakları acıyor gibi sürekli ellerini tutuyor.Neydi bedenimi bu hale getiren anlamış değilim. Ayna karşısından ayrılıyor ve eline aldığı kalemle birşeyler karalıyor dolabına… ‘’ kascnjy lonklijmcön Ocpsss… ‘’ diye birşeyler yazıp yığılıyor olduğu yere. Yazıyı incelediğimde, bu harflerle şiir filen yazılmaz diyorum. Hatta aşkın acı demek olduğunu iyi bildiğim kadar eminim.

O sırada gözlerini aralıyor ve ‘’ Mazeretim var benim, sevmeye yeteneksizim …’’ cümlesi boşalıyor ağzından. Ardından uzulca yumuyor gözlerini ve yorgun karanlıkla beraber çöküyor…

Akıyorum yıldızsız bir gecede, ışıksız caddelere… Köşe başlarını mesken ediniyorum, dalıp gidiyorum…

Gecenin bir vakti dinlediğim, dinledikçe de kendimden geçtiğim Ömer Faruk Tekbilek eserini sizlerde beğeneceksinizdir…